Η ψυχή και ο χρόνος

Πρόσφατα βρέθηκα στην αποφοίτηση του μικρότερου μου γιου από το Γυμνάσιο.

Όλα τα παιδιά ήταν εκεί και είχαν ετοιμάσει χιουμοριστικά θεατρικά που αντέγραφαν καθηγητές τους . Το κλίμα ήταν αστείο και χαρούμενο αλλά και έντονα συγκινητικό.  Ήταν δύσκολο να συγκρατήσεις τα δάκρυα όταν έβλεπες αυτά τα παιδιά γεμάτα χαρά και ελπίδα για το μέλλον να μιλάνε για τους καθηγητές και τους γονείς τους . Ειπώθηκε ότι σε τρία χρόνια τελειώνει η Οδύσσεια τους… Δεν μπόρεσα να μην πάω πίσω στο χρόνο , τότε που κι εγώ ήμουν στην ηλικία τους . Το μυαλό πολύ γρήγορα έκανε τους απολογισμούς… Η Οδύσσεια δεν τελειώνει με το σχολείο. Τότε αρχίζει.Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό.  Σκέφτηκα λοιπόν τι είναι ο χρόνος. Τσέκαρα τον εαυτό μου και παρόλο που έχω κατά πολύ περάσει την παιδική ηλικία και είμαι εγώ μαμά τώρα , με έπιασα να μπαίνω πολύ εύκολα στη θέση αυτών των παιδιών. Για την ψυχή μου ήταν κάτι πολύ εύκολο και γνωστό να ενσωματώσει τα συναισθήματα. Σκέφτηκα πως γίνετε αυτό? Είμαι μεγάλη πια. Γιατί νιώθω ανατριχίλα και τρέχουν δάκρυα από τα μάτια μου όταν ακούω τις φωνές τους να τραγουδούν another break in the wall? Σαν αστραπή έγινα πάλι παιδί και τραγουδούσα , ένιωθα ονειρευόμουν !!Το μυαλό μου κάπου εκεί προσπαθούσε να διεκδικήσει το χώρο του και να με επαναφέρει λέγοντας μου Αχ καημένη ! τα χρόνια πέρασαν! Δεν είσαι πια παιδί! Τώρα μεγάλωσες.Τι άραγε έχεις να περιμένεις? Αυτά τα παιδιά ονειρεύονται αλλά είναι νέοι ! έχουν μέλλον!!

ΑΜΕΣΩΣ ο εσωτερικός μου παρατηρητής ενεργοποιήθηκε! Σε ευχαριστώ αγαπητό μου μυαλό για την υπενθύμιση.♥ Όμως οφείλω να σε ενημερώσω ότι μπορεί να πέρασαν τα χρόνια και να μην είμαι πια παιδί γιατί έτσι λέει το σώμα μου ,αλλά η ψυχή μου , το ΕΙΜΑΙ, είναι πάντα παιδί. Πάντα θα ονειρεύεται πάντα θα τραγουδάει , πάντα θα είναι χαρούμενο και θα αναζητά το όμορφο γιατί είναι Άχρονο. Δεν γερνάει ποτέ. Δεν κάνει ρυτίδες και δεν πεθαίνει ποτέ. Δεν υπάρχει χρόνος για την ψυχή γιατί δεν υπόκειται στους νόμους της 3ης διάστασης. Είναι αιώνια , είναι πάντα νέα . ‘Ετσι όλοι αγαπημένες ψυχές έχουμε δικαίωμα να χαιρόμαστε σαν παιδιά , να τραγουδάμε και να ονειρευόμαστε. Ακόμη και αν αυτή η ψυχή είναι προσωρινά εγκλωβισμένη στο υλικό, δηλαδή στο σώμα , μην ξεχνάτε πως δεν είστε το σώμα.Είστε πνεύμα αιώνιο και διαχρονικό που ντύθηκε ένα σώμα για να πάρει την εμπειρία της 3ης διάστασης και να αναγνωρίσει τις αρετές του.

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που πρέπει να εν θυμηθούμε. Να κατανοήσουμε την πραγματική μας φύση και επιτέλους να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να βιώσει την χαρά σε όλες τις γήινες ηλικίες , να ονειρεύεται πάντα γιατί τα όνειρα είναι ότι πιο αληθινό. Είναι αυτό που θα ζήσουμε αύριο. Χαρείτε λοιπόν και τραγουδήστε σαν τα παιδιά , μαζί με τα παιδιά και ονειρευτείτε την Αποφοίτηση σας! Το παιχνίδι εδώ στη Γή δεν μπορεί να παιχτεί χωρίς παιδικότητα και γέλιο!!

Αναστασία Μουζίνα ♥♥

One Comment Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s